سگوویا

بدون شک نوازندگان گيتار کلاسيک حال حاضر مديون يک نفر هستند کسی که بنوعی ميشه گفت نوازندگی گيتار کلاسيک و ارتقا اون به يک ساز اصلی ارکستر را مطرح ساخت ….کسی که تکنيکهای مختلف نوازندگی گيتار ….

قطعات جديد و سبکهای مختلف را پايه ريزی کرد … با همت او بود که تدريس ساز گیتار بعنوان يک ساز مهم مانند پيانو و ويلن در دانشگاه ها و ساير مراکز موسيقی + روشهای نوين تدريس را پايه ريزی کرد .


و چنان اعتباری به اين ساز بخشيد که در هيچ دوره ای ديگر به اين مهم دست نيافته بود

و گيتار توانست بعد از سالها خود را از زير سايه سنگين سازهای ديگر بيرون کشد.
و پدر گيتار کلاسيک معاصر کسی نيست جز :
آندرس سگوويا

آندرس (آندره)سگوويا در ۱۸ فوريه سال ۱۸۹۴ در يک لينارس اسپانيا متولد شد.
(سگوويا همچنين نام يکی از شهرهای اسپانيا نيز ميباشد )
پدرش يک وکيل برجسته و زبردست بود و آرزو داشت تا فرزندش نيز کار او را دنبال کند .
اما با توجه به محيط و سرزمين اسپانيا و روح زنده موسيقی که در اون وجود داره آنقدرها بزرگ و تاثير گذار بود بود تا بر آرزوی پدر اندره غلبه کند… چون خود او در همان دوران کودکی آندره - وسايل موسيقی : پيانو و ويولن را به همراه استادی در خانه برای فرزندش مهيا کرد اما آندره هيچگاه نتواست به آنها علاقه مند شود تا اينکه يک روز در خانه يکی از دوستان خود با صدای گيتار آشنا شد …صدای جادويی با طنينی که او را مبهوت و شيفته خود ساخت.


و اين آغازی تازه ای بود برای رسيدن به يک هدف بزرگ


و اين علاقه آنچنان بود که با خانواده خود مخالفت که بشدت با اين تصميم مخالف بودند و اعتقادی که انها به بی ارزش بودن اين کار داشتند نمود و به دنبال استادی ماهر در شهر خود گشت اما پيدا نکرد:


پس خودش معلم خودش شد!


http://www.fuji.ne.jp/~yasuonod/segovia-fortia.jpg
در اين ميان دانش او و اطلاعاتش و تمرينات سابقش در ساير ساز ها بخصوص پيانو به اون باعث پيشرفت در تکينک او شد . او دريافت که تمرينات اصلی پيانو برای انگشتان برای گيتار نواختن و تکنيک های اون بسيار مفيد .


آندره به اين مساله اذعان ميدارد که در پيشرفت های اوليه اش متدهای تارگا بسيار تاثير گذار بود.
در هر حال سگوويا بر اين عقيده پافشاری داشت که جايگاه اصلی گيتار بايد دروسط سن باشه


(قابل توجه باشد در ان زمان سازهای اصلی پيانو و ويلن بود و ساز گيتار کاربرد انچنانی نداشت و بنوعی در اجراهای موسيقی نقش مهمی نداشت و همچنين اين ساز مربوط به قشر فقير و کولی های شهر بود ).

اين عقيده در زمانی ابراز شد که سگوويا ميدونست که گيتار در بطن موسيقی اون زمان ساز نا مناسب و کم ارزشی بود جايگاه اين ساز در ميخانه ها ( عشرتکده ها ) و سازی بود برای بنمايش در اوردن زنها و رقاصه ها (بطور کلی ريشه موسيقی فلامنکو رو ميشه در اين مکانها ديد)


….موسيقی کم ارزش = عدم توجه محافل هنری آن زمان


و مهمتر از اين مساله اين بود که هيچ ثمری و چيز قابل عرضه ای برای نمايش دادن يک اثر هنری در گيتار و ساخته های اون زمان وجود نداشت.


و شايد هم مخالفت خانوادش از همين موضوع سرچشمه ميگرفت…


با وجود نظرات و نگاه های بد بينانه به اين ساز باز هم سگوويا دست از کار نکشيد و تمرينها و مطالعات خودش رو ادامه دادو به حد کامل و پيشرفته ای رسيد .


هنگامی که از لحاظ نوازندگی به حد عالی و بنوعی ميشه گفت به بلوغ کامل رسيد .تصميم گرفت تا مرحله تازه ای رو شروع کنه و اون اجراهای زنده بود.


شهرت او در حدود سن ۴۰ سالگی بسرعت در ميان جامعه موسيقی اون زمان پخش شد.


اولين اجرای عموميش رو در سال ۱۹۰۹ در گرانادا اجرا نمود اجرايی که با تحسين و شگفتی هنرمندان مواجه شد . اين اولين قدم در بوجود آوردن فرهنگی جديد و ذهنيتی جديد به اين ساز بود.

کنسرتهای متعدد با تماشاچيان بسيار اجرا شد .. و اين اجراها محدود به گرانادا نکرد …در مادريد ۱۹۱۲ و در بارسلونا ۱۹۱۶ و کم کمک باعث توجه محافل هنری به اين اجرا ها جلب شد.


در مادريد بود که از راميرز مشهور ( سازنده گيتار ) گيتار دست ساز خودش رو که ساليان سال در اختيار داشت هديه گرفت.و تا ساليان بعد از اجرا هاش از اون استفاده ميکرد .
بعدها حدودا در دهه ۳۰ اون ساز ساخته Hermann Hauser آلمانی رو استفاده ميکرد .


در حاليکه بعد از سالها به موفقيت بزرگ در دنيای موسيقی دست يافت و اون چيزی نبود جز اينکه بزرگترين نوازنده گيتار در جهان شناخته بشه.
سال ۱۹۱۹ .سگوويا آماده بود تا اندوخته ها و مهارتش رو به جهانيان نشون بده چون اعتقاد داشت اين

امر بايد فراتر از مرزهای کشورش هم صورت بگيردپس اجراهای بين المللی رو اغاز کرد….

اجراهای سگوویا همگی به بالاترين حد از فروش خود و بيننده دست يافت او ۲۵ اجزا در ساير شهرهای آمريکا بر گذار نمود


در هنگامه پايان گرفتم اجراها منتقدان هنری سگوويا رو با آهنگسازان برجسته ای چون :favorably with Kreisler, Casals, and Paderewski مقايسه نمودند
وقوع جنگ در اسپانيا باعث شد که سگوويا خانه اش رو در اسپانيا به سال ۱۹۳۶ ترک کند.


برای مدتی در جنوای ايتاليا ساکن شد …اما بعد به مونته ويدئو اروگوئه رفت
و از همانجا تورهای خودش رو در کشورهای مرکزی آمريکای شمالی ادامه …


بعد از ۵ سال سگوويا دوباره در سال ۱۹۴۳ به امريکا برگشت و اين بار مدير برنامه او شخصی بود بنامS. Hurok
اما اين بار کمی با قبل تفاوت داشت و محبوبيت او و شهرتش در ميان مردم کمرنگ بود….و تالارهای بزرگ در اين ميان پا پس کشيدند تا اينکه شخصی عهده دار زيانهای حاصله از عدم استقبال شد…


اما جالب اين بود که برخلاف انتظار بسيار با استقبال مردم روبرو شد و در اين ميان نبايد نقش رسانه بزرگی مثل تلويزيون رو فراموش کرد که در اين امر سهم بزرگی داشت.
و هدف اجرای حدود ۱۱۲ کنسرت تا سال ۱۹۶۴ بود.

سالهای بعد ديگه ميشد نوارهای گرامافون اجراهای سگوويا که در تعداد قابل شماری توزيع شده بود رو در فروشگاههای اين نوع محصولات ديد.
و در اين دوران اوج فعاليت کاری او در زمينه موسيقی بود ساخت قطعات از رومانتيک … سپس مدرن…ضبط قطعات ساخته شده خودش برای اجرا توسط گيتار و ارکستر و ….اجرای کنسرتهای پی در پی ….


شايد اينطور بنظر بيايد که عمده فعاليت سگوويا تنهای اجرای کنسرت در کشورهای مختلف بوده اما با اين حال سگوويا از انتقال دانش به علاقه مندان غافل نبود و شاگردان بسياری رو تحت تعليم خود قرار داد از قبيل تدريس در مدارس موسيقی اروپا و امريکا.

همچنين با مساعدت او دوره های منظم و هدفداری رو برای اموزش در مدارس موسيقی شهرهايی مانند : مادريد - بارسلونا - فلورانس و لندن تشکيل شد .


در طی اين سالها شاگردان بسياری رو بعنوان يک نوازنده ماهر به جامعه هنزی تحويل داد . يکی از اين شاگردانش رو که همه ميشناسيد همچنين با مساعدت او دوره های منظم و هدفداری رو برای اموزش در مدارس موسيقی شهرهايی مانند :


مادريد - بارسلونا - فلورانس و لندن تشکيل شد . در طی اين سالها شاگردان بسياری رو بعنوان يک نوازنده ماهر به جامعه هنری تحويل داد .


همانند : جان ويليامزو کريستوفر پارکنينگ و اليوت فيسک و ديگری هم که ميدونم باعث افتخار ما ايرانی ها ميباشد لی لی افشار ميباشد

     

اما زندگی شخصی سگوويا : در سال ۱۹۶۲ او با يکی از شاگردان خودش به نام Amelia ازدواج کرد البته ازدواج قبلی سگوويا به طلاق منتهی شده بود. ثمره اين ازدواج ۲ فرزند بود يک فرزند پسر که بنا بر رويه خود سگوويا نسبت به پدرش راه او را ادامه نداد و به نقاشی روی آورد و ساکن پاريس شد .


و همچنين فرزند دخترش Beatrice.


در سالهای کهولت هيچگاه نظم و ترتيب خود را ترک نکرد و روزانه ۵ - ۶ ساعت به تمرين گيتار میپرداخت اما در آن سالها بيشتر زندگی سگوويا بيشتر به مطالعه کتابهای هنر و فلسفی و تاريخی بود تا علاقه اصلی او در جوانی يعنی نوازندگی گيتار به خوردن غذا های مختلف علاقه بسياری داشت و همچين به مصاحبت با ديگران وبه روابط اجتماعی نيز اهميت وافری قايل بود .


دوستان بسيار زيادی در سراسر دنيا داشت و در اين ميان هر سال به ۲ نفر سر ميزد Prince of Belgium. وQueen Elizabeth و در آن سالها به نوشتن زندگی نامه ای از خودش دست زد به نام The Guitar and Myself او همچينين جايزه های بسياری را از ان خود کرد ودر اواخر عمر خود شاهد تکثير ديجيتالی آثار خود بود …. سگوويا اين انسان خستگی تاپذيرو اين خورشيد درخشان دنيای گيتار کلاسيک در سال ۱۹۸۷ غروبی ابدی کرد.

منبع:WWW.GUITAR4ALL.COM

 گروه  جيپسي كينگز

از۹ سال پيش تاكنون كه اولين آلبوم جيپسي كينگز به عنوان پر استقبالترين آلبوم بين المللي معرفي گرديد هيچ گروه ديگري قادر به كسب چنين محبوبيتي نشده است و اين گروه كماكان پر طرفدارترين گروه موسيقي در جهان محسوب ميگردد .تمامي اعضاي اين گروه از اهالي جنوب فرانسه ميباشند كه در اجتماع كولي ها در دامنه هاي ارلز متولد شده اند.

در دو دهه پیش هنگامی که تهی مایه های انگلیسی و آمریکائی فوج فوج آوازهای (پاپ) را با سینتی سایزرها زمزمه می کردند و سعی داشتن با ظاهر و حرکات عجیب و غریب نگاه ها را به سوی خود جلب کنند،سر بر آوردن و موفقیت گروه نو پا چون جیبسی کینگز بعید می نمود.

آنان کار خود را از کاروانها و اطراف کولی ها در آرلس و مونت پلیه واقع در جنوب فرانسه آغاز کردند.در ابتدای کار، نوای گیتارشان خالی از اشتباه نبود و موجی از ریشخند و تمسخر را بسوی آنها برانگیخت،

ولی از آنجا که نوآوری درتمامی عرصه ها مجموعه از پیام نو،جسارت و پیگیری را می طلبد و در گستره هنر افزون بر همه اینها ارتعاش روح آدمی برترین کلام است،جیپسی کینگز بی اعتنا به واکنش های دلسرد کننده نخستین،به فعالیت های خود ادامه داد

تا آنجا که به عنوان قطبی غالب و صاحب سبکی خاص در دنیا شناخته شدو بسیاری از هنرمندان بنام جهان موسیقی را به ستایش هنر بدیع خود واداشت.

آوای برادرن (ری) و (بالیاردو) با آن لحجه عجیب و کولی وار ، واگویه روانی است ازعشق نهفته وجود آدمی ، عشق به آزادی ، عشق به زیستن ، عشق به هم نوع و ستایش زیبائی و جلوه های گوناگون آن و در نهایت ، مهر ورزی جاودانه به آفریننده تمامی اینها.

نوای روح نواز این گروه که بر خواسته از هنر جاری و مردمی نژادهای گوناگون اسپانیائی ، فرانسوی و آفریقای شمالی می باشد و در فرهنگ چند آمیزه ای کولی ها تجلی یافته ،دلهای مشتاق موسیقی را در جای جای جهان به لرزه در می آورد

و به سادگی دست احساسشان را دست در دست هم می نهد. این چند آمیزگی و درون مایه غنی فرهنگی را باید یکی از عوامل مهم موفقیت گروه جیبسی کینگز دانست.

بافت فامیلی این گروه نیز همچون موسیقی آنها ترکیبی ساده وم مردمی دارد. آنها چند برادر ، پسر عمو و پسر دایی هستند که هم دوش هم می خوانند و با تک نوازی گیتارشان جهانی را کولی وار به وجد می آورند.

ريشه هاي تاريخي اين گروه را بايد در (خوزه ريز) خواننده مشهور فلامنكو جستجو كرد. وي به همراه پسرانش نيكولاس ٫ كنت و پل گروهي بنام ريزها (Los Reyes) تشكيل داد و مدتها به هنر نمايي پرداختند.

سالها بعد پس از مرگ پدر برادران ريز در يكي از اعياد سالانه كوليها بصورت نسبتا اتفاقي برادران مسثعد بالياردو را كه از اقوام خود بودند را ملاقات كردند.

از انجايي كه برادران ريز با توجه به تعليمات پدرشان بيشتر در آواز خواني مهارت داشتند تا در نواختن گيتار و بر عكس برادران بالياردو كه تخت تاثير مانتياس دپلاتا نوازنده معروف گيتار فلامنكو بوده اند

در نوازندگي گيتار از قابليتهاي چشمگيرتري برخوردار بودند هر دو خانواده مصمم شده اند با تشكيل گروهي متحد مكمل هنر يكديگر باشند.اين گروه كه نام جيپسي كينگز را براي خود بر گزيد

آواز خوان اصلی آنها (نیکولاس ری) پسر خواننده مشهورفلامنکو(خوزه ری)است که همراه خواننده دیگر این گروه (مانتیاس دپلاتاس) در دهه های شصت و هفتاد به قله های بلند موفقیت دست یافته و میلیون ها نسخه از کار هایشان را به فروش رساندند

و همچنین طی همه سالهای فعالیت جیبسی کینگز آوازه خوان ها و گیتاریستهای از خوانواده (ری) (فرانکو،کانت،نیکولاس،پابلو و پاچای) و خانواده های (بالیاردو)(دیه گو،پاکو و تونینو) نیز در آن هنر نمایی کردند.

پس از سالها هنرنمايي چشمگير در اواخردهه ۸۰80 صداي موطن خود را به گوش شنوندگان سرتاسر اروپا و امريكا برساند.مشكل بتوان نوع موسيقي اين گروه را با معيارهاي متداول طبقه بندي نمود زيرا موسيقي جيپسي كينگز كه اصولا محلي-عامي ميباشد را با ساز گيتار و بر اساس فلامنكوي سنتی اجرا مينمايند

نکته: گروه جیپسی گينک را نميتوان اجرا کننده موسيقی فلامنکو دانست بلکه اين گروه بنوعی در اجرای آهنگها و قطعات از موسيقی فلامنکو بخصوص از تکنيکهايش بهره گرفته است.

از طرف ديگر جهت كسب محبوبيت بين المللي اخيرا از سازهاي مدرن نيز استفاده ميكند . با اين وجود مشخصه هاي كلي اين گروه شامل:

ريتم يكنواخت كه اغلب رومبا ميباشد

- همخواني ( آواز خواني چند خواننده بطور همزمان) -

استفاده از ساز گيتار به عنوان ساز اصلي

- آواز خواني با لهجه جيتانه(Gitane)

كه لهجه كولي ها و تركيبي از فرانسوي و اسپانيايي است و پالماس ( دست زدن ) ميباشد . تكنواز اصلي گروه تونينو بالياردو است.

تكنوازي هاي او خالق چنان لحظات زيبايي ميشود كه با ظرافت اشعار شعله ور ميگردند. اين اشعار اغلب با صداي خشدار و پر احساس نيكولاس ريز و آندره ريز متجلي ميگردند

هنگامی به عظمت و پیروزی این گروه پی میبریم که به اجراهای متعدد، انبوه جوایز کسب شده توسط آنان، مرورهای فراوانی که بطور مداوم بر کارهایشان می شود و فروش چشمگیر آلبوم های آنها توجه کنیم.

نخستین حضور واقعی جیبسی کینگز در عرصه موسیقی در سال 1988 بودکه با قرار گرفتن در ردیف (10) آلبوم پر فروش سال در چندین کشور جهان به در یافت جوایز بسیاری نائل آمدند.

ازآن پس انتشار پی در پی آلبوم های متنوع و زیبا مکانی دائمی را در تابلوی اعلانات موسیقی جهان برای این گروه گشود.

هر آلبوم جدید آنها بدون استثنا رده های نخست را در فهرست موسیقی پاپ و لاتین کسب می کرد و این صعودی بی سابقه بود،زیرا تا آن زمان موسیقی غیر انگلیسی زبان موفق به کسب آن مراتب در جهان موسیقی به ویژه در آمریکا نشده بود.

علاوه بر تمام این موفقیت ها در سال (1994) این گروه به عنوان (برترین هنرمندان جهان موسیقی) نیز شناخته شدند.

یکی دیگر ازویژگی های برجسته این گروه ارائه موسیقی بدون کلام می باشد که اغلب نواهای بوجود آورنده این آهنگها ترکیبی بوده ودر مانوس پیشین نمی گنجد.

همین ویژگی بر شهرت جهانگیر جیبسی کینگز بیش از پیش می افزایدو جانهای بی قرار بیشتری را به سوی آنها می کشدتا در سایه هنرشان دمی بیاسایند

مروری بر برخی از آثار

آلبوم گوناگون(1989):در کشور فرانسه شهر پاریس در استودیوی پاته مارکونی در ماه های ژوئن، ژوئیه و سپتامبر ضبط شده است.
این آلبوم موفق بدریافت پانزده جایزه شده و همچنین جزو ده آلبوم پر فروش در دوازده کشور جهان بوده است.

آلبوم خوشبختی(1990):این آلبوم در کشور فرانسه در شهر پانتین در استودیوی هری سان طی سالهای 1982 تا 1983 ضبط شده است.تمامی ترانه های این آلبوم توسط نیکولاس ری سروده شده است.

آلبوم این جهان(1991):در کشور فرانسه شهر بولان در استودیوی پاته مارکونی ضبط شده است.
ترانه “بی او” در سال 1991 توسط پیتر ویر بعنوان موسیقی فیلم بدون ترس انتخاب شد.

آلبوم زنده(1993):این آلبوم بصورت زنده در سال 1991 شده و تمام ترانه ها توسط اعضای گروه سروه شده است.البته بجز ترانه “او را دوست دارم” که کاری از جی.پاتراک وجرج ری است.

آلبوم عشق و آزادی(1993):این آلبوم در شهر سورسنس فرانسه در استودیوی گوایلام ضبط شده است.
این آلبوم 2 سال بعد یعنی 1995 نامزد جایزه گرمی بعنوان بهترین آلبوم موسیقی سال شناخته شد.

آلبوم بهترینهای جیپسی کینگز(1995): این آلبوم گلچینی از کارهای قبلی بهمراه آهنگ جدیدی بنام “در کنار تو”میباشد.

آلبوم سرزمین کولی ها(1996): این آلبوم در شهر میراوال کشور فرانسه در استودیوی میراوال و قسمتی از آن نیز در نیویورک در استودیوی Right Track ضبط شده است.

آلبوم جام (1997):این آلبوم نیز در سال 1998 نامزد جایزه گرمی بهترین آلبوم موسیقی سال شناخته شد

www.gipsykings.com

www.gipsykings.net

مانيتاس  دوپلاتا

در مارس 1964 , شبي پس از يك مراسم گاو بازي در آرلز, پيكاسو يك كولي متولد شده در جنوب فرانسه را در حال نواختن گيتار ديد و اعلام كرد آن مرد برتر از آن است كه من هستم. آن كولي ريچارد بالياردو بود كه بعدها نزد دوستان و خانواده خود عنوان مانيتاس دوپلاتا (Manitas de plata - مردي با دستان نقره اي) مشهور گرديد.

او در سال 1921 در يك كاروان در Séteمتولد شد و رشد نمود. هر سال وقتي كولي ها به زيارت سن مري مي رفتند او كه به كناري ايستاده بود بر جسته تر از ديگران مينمود اما هيچ كس- حتي خود بالياردو- تصور نميكرد كه وي جانشين سلطان موسيقي كولي ها جنگو راينهارت باشد.

در آن هنگام جنگو زنده بود و تا مدتها پس ار مرگ هم با ارشديت و احترامي كه در دنياي كولي داشت جايگاهش بلا تصدي ماند و تقريبا ده سال پس از آن بود كه مانيتاس موافقت كرد تا در مجالس عمومي بنوازد. يك ضبط اوليه كه بودن اجازه او انجام شده بود موجب گرديد تا نامه اي از ژان كوكتو دريافت كند.

نامه اي كه ضمن آن مانيتاس (( آفريدگار موسيقي)) ناميده شده بود. نمايشگاه عكسهاي دوست او لوسين كلرگو در نيويورك موجب شد تا دوران هنري مانيتاس قطعي گردد.

در اين نمايشگاه يكي از تحسين كنندگان امريكايي از روي يكي از عكسها او را شناخت و نهايت تلاش خود را به عمل آورد تا او را متقاعد كند كه چند برنامه ضبط نمايد. بالاخره مانيتاس پذيرفت و در نتيجه سيلي از مديران اجرايي برنامه هاي هنري به سويش روانه شد كه يكي از آنها قرار دادي براي اجراي سه كنسرت در (كارنگي هال نيويورك) به همراه داشت در نيويورك اين كولي بي سواد كه در طول زندگي حتي يك نت موسيقي نخوانده بود رفت تا دنيا را تسخير كند.

از آن زمان مانيتاس در تمامي 5 قاره جهان و در مقابل بزرگترين زنان و مردان روزگار نوازندگي كرده با بزرگترين ستارگان سينما - تياتر و واريته هاي مشهور روابط دوستانه اي بر قرار نموده , و در نيويورك مراسم جشن سالانه اعلاميه حقوق بشر سازمان ملل نمايندگي اروپا را به عهده داشته است.

مراسمي كه در آن سالوادوردالي نيز حضور داشت و ميخواست ببيند كه اين كولي كاتالاني ( يك كاتالاني همچون خودش) چگونه كاتالان را به ملل متحد معرفي ميكند. اين كولي كاتالاني را كه در جواني براي گذراندن زندگي گدايي ميكرد و اكنون در بزرگترين پايتخت هاي جهان - در جشن هاي بزرگ نيكوكارانه - نقش عمده اي را بر عهده گرفت. مانيتاس از سال 1967 روس كره خاكي در حال سفر بوده است , با همراهي گروه بزرگي از مردمش و يا گروه كوچكي از دوستان و خانواده. موسيقي براي او زندگي است.

او هنرمند بي خزاني است كه بر بزرگترين صحنه هاي جهان گام نهاده, نه با بي ميلي كه با اشتياق نفوذ به درون جمعيت انبوه شنوندگان ( همانند جمعيت 7000 نفري در آلبرت هال لندن), براي نواختن در پاي دختر جوان زيبايي كه از دور در نظر گرفته, براي كودك تماشاگري كه بيتابي ميكند يا براي افليجي كه در انتهاي تالار بروي ويلچر نشسته است.

مانيتاس ضبط هاي بي شماري ارائه كرده است كه هريك واقعه شگفت انگيزي است حتي براي كساني كه او را به خوبي ميشناسند زبان بين المللي انگشتان هنرمند او به وي اجازه داده اند كه از هر مرزي عبور كند و به امريكا, نيوزلند, ايتاليا, سوئد, فنلاند, بلغارستان, اسرائيل, سنگاپور, برلن, لندن, مونترال و …برود.